موقعيت جغرافيايي

  دریاچه زريبار در 3 كيلومتري شمال غربي و غرب مريوان واقع در استان كردستان و درا رتفاع 1285 متري ( البته در ارتفاع 1350 متري قرار دارد ) از سطح دريا قرار گرفته است آب اين درياچه شيرين است و آب آن تنها از چشمه هاي جوشان كف درياچه تامين مي شود و به اين دليل بزرگترين دزياچه آب شيرين ايران ناميده مي شود . طول درياچه 5/4 تا 6 كيلومتر و عرض آن 6/1 تا 3 كيلومتر متغير است . وسعت آن بين 700 تا 900 هكتار است ، عمق درياچه متفاوت است بطور ميانگين از 3 تا 18 متر متغير و حداكثر عمق آن حدود 50 متر است ، حجم آب درياچه از 5/22 ميليون متر مكعب تا 5/47 ميليون متر مكعب در طول سال متغير است

                               ( درياچه در روزهاي يخي زمستان و سياحت مردم بر روي آن ( عكس از مريوان گالري ))

افسانه زريبار

در افسانه هاي مردم منطقه آمده است كه شهري باستاني به نام زريبار به جاي درياچه وجود داشته است در اين افسانه با استناد به كتاب ذكائي يحيي آورده شده است كه درويشي سوار بر الاغ به همراه همسرش از نزديكي شهر عبور مي كنند كه حاكم ستمگري به نام فيله قوس داشت ، درويش به همراه همسرش توسط ماموران دستگير و به شهر آورده مي شوند ، اهالي شهر و ماموران آنها را شكنجه و اذيت مي كنند و زير ضربات شلاق مجبور به انجام كارهاي مشقت بار مي نمايند . تا جايي كه دم الاغ يعني تنها سرمايه درويش كنده مي شود و زن حامله اش نيز فرزندي را كه در شكم داشت سقط مي نمايد . درويش كه ديگر تاب تحمل اين همه شكنجه را ندارد نزد حاكم رفته ، اما حاكم او را مورد استهزا قرار مي دهد و درويش آزرده خاطر مي شود و دلشكسته بر فراز كوهي در ضلع شرقي شهر مي رود و در آنجا به خدا پناه مي برد و آنها را نفرين مي كند و مي گويد : سرم را از سجده بر نمي دارم تا شهر را با آب يكسان و اين قوم ظالم را نابود نكني . و چنين مي شود و اكنون قبر درويش هم در پاي كوه نظاره گر درياچه فعلي زريبار است . همچنين در اين افسانه از فيله قوس حاكم ستمگر نام آمده است كه فيله قوس معرب واژه يوناني فيليوپس است و كوهي كه مشرف بر شرق درياچه است هنوز به نام قه لاي فيله قوس معروف است

بقيه مطلب و عكس ها را مي توانيد در ادامه ببينيد ــــــــ

برنامه های اجرا نشده

با توجه به آنکه برای فروردین 88 دو برنامه دو روزه از پیش تعیین شده بود متاسفانه حالات جوی اجازه اجرای هیچ کدام را نداد . صعود ها به شرح زیر بود :

1-     روستای هجیج ( کوهنوردی ، کوهپیمایی ، پیاده روی ، دیدن روستاهای اورامانات ، گذر از بعضی ییلاق های کوههای شاهو و کوسالان ) _ مدت : پنج شنبه و جمعه تاریخ 20و21/1/88 _ ساعت شروع : 6 صبح روز اول _ ساعت پایان : غروب روز دوم _  علت اجرا نشدن : ریزش شدید باران و هوای شرجی

2-     قله کوسالان ( کوهنوردی ، دیدن ییلاق های بالای کوه ، محل کمپ : راسه بان (جایی که اکثریت ییلاق در آنجا قرار دارد )) _ مدت : پنج شنبه و جمعه تاریخ 27 و 28 /1/88 _ ساعت شروع : ساعت 10 صبح روز اول _ ساعت پایان غروب روز دوم _ علت اجرا نشدن : طوفان شن

برای برنامه اول که اجرا نشد از طرفی همه غمگین ولی از طرفی دیگر که باران می بارید خیلی خوشحال بودیم چون هنوز میزان بارش سالیانه نسبت به سالهای قبل خیلی کم است . اما برنامه دوم خیلی گرد و خاک زیاد بود و تا حالا چنین طوفان گرد وخاکی در مریوان ندیده بودیم  . با توجه به آنکه در هر دو برنامه صبح زود بیدار شده بودیم که به راه بیافتیم اما حالات جوی اجازه نداد به خصوص در برنامه دوم که حتی بیرون رفتن از منزل هم ضرر دارد . می توانید این بارش شن را در مقایسه دو عکس زیر از دریاچه زریبار ببینید که اولی همین بهار 88 است و دومی همین امروز 27/1/88 است :